Πορεία Δ.Ε.Θ.

 
Πολλά συνέβησαν και αυτό το Σ/Κ, αλλά θα συγκρατηθώ στην περιγραφή μου όχι γιατί είμαι Λάκων (κάθε άλλο θα έλεγαν οι κακιές οι γλώσσες, τις οποίες θα τις κόβαμε φυσικά!) αλλά γιατί δεν προολαβαίνω! Θα πω που το Σάββατο πήγα στις πορείες στη Δ.Ε.Θ. που μπορεί να μην ήταν σούπερ μεγαλειώδεις, αλλά σίγουρα είχαν πολύ κόσμο. Μετά πήγαμε έξω από την ΕΡΤ, συνεχίσαμε προς στέκι μεταναστών, μετά προς την ταράτσα του Ξεκινήματος (φαγητό, γνωστοί/γνωστές και καλή ζωντανή μουσική) όπου βρήκαμε φίλους και φίλες που γνωρίσαμε το καλοκαίρι στο κάμπινγκ στην Κεφαλλονιά! Μετά, τελείωσε η βραδιά στην Τομπουρλίκα με καλό μπουζούκι να παίζει, αλλά εμείς οι μικροί δεν κάτσαμε ως το πρωί... πήραμε τη φίλη που φιλοξενούσαμε (βλ. κάμπινγκ Κεφαλλονιά) και οδεύσαμε προς την οικία μας. Φυσικά το βράδυ ήμασταν υπόδειγμα αυτοσυγκράτησης και (πρωτοφανές το ξέρω!) δεν παρενοχλήσαμε τη φίλη αλλά κοιμηθήκαμε στον καναπέ, άλλωστε η συνέπεια και η σωφροσύνη μας χαρακτηρίζει (σχεδόν)πάντα!

Ο κύριος Βερντού (1947)

Χθες στο αυτοδιαχειριζόμενο σινεμά της ΕΡΤ προέβαλαν την ταινία "Ο κύριος Βερντού" του Τσάπλιν. 

Ο Τσάρλι Τσάπλιν από μάγος που ήταν στην Αμερική, με μια ταινία έγινε απόβλητος. Στην ταινία αναποδογυρίζει ολόκληρο τον κόσμο που τον είχε κάνει αγαπητό. Από Σαρλό, εδώ είναι ένας τίμιος υπάλληλος τραπέζης που το Μεγάλο Κραχ του 1929, τον οδηγεί στο φόνο. Καταδικασμένος σε θάνατο δηλώνει ευθαρσώς ότι τα εγκλήματά του σε σύγκριση με αυτά του Δυτικού Πολιτισμού, είναι ένα τίποτα. «Συγκριτικά, ως κατά συρροή δολοφόνος, είμαι ερασιτέχνης». 

Ήταν η πρώτη μεταπολεμική ταινία, γυρισμένη το 1947, όταν (και αυτό είναι αξιοσημείωτο) ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν στο αποκορύφωμά του. Οι προβολές κράτησαν μόνο ένα μήνα και όταν οι ιδιοκτήτες Ανεξαρτήτων Κινηματογράφων του Οχάιο ζήτησαν να απαγορευθεί η προβολή της σε όλη τη χώρα, η «Γκιουνάιτεντ Αρτιστς», την απέσυρε. 

Η επόμενη προβολή στο σινεμά Αλέξανδρος ( Εθνικής Αμύνης 1, Θεσσαλονίκη) θα γίνει την Κυριακή 21:00. Οπότε σημειώστε το στην ατζέντα σας, στηρίζουμε των αγώνα των απολυμένων της ΕΡΤ(που αναγνωρίζουν τα όποια λάθη του παρελθόντος) για δημόσια ραδιοτηλεόραση και ελεύθερη ενημέρωση...

 

Νέα από το μέτωπο...

 

Καλή χρονιά!!!

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε για το 2014, (βλέπει ανάκαμψη, έξοδο στις αγορές, πρωτογεννές πλεόνασμα κτλ) απλώς έχετε μαζί σας λίγο λιπαντικό...(αυτό δεν το είπε το κυβερνητικό επιτελείο, αλλά το προσθέτει η συγγραφική μας ομάδα, για το καλό του αναγνωστικού μας κοινού!)

Παρακάτω θα δώσω στο φανατικό αναγνωστικό μας κοινό μια σύντομη περιγραφή του τι διαδρομές ακολουθήσαμε περιμένοντας άλλη μια φορά άσκοπα τον Άι-Βασί-Λη (της γνωστής οικογενείας των Λη), παραλείποντας τις λεπτομέρειες και αφήνοντας τη φαντασία του κοινού να οργιάσει!

Παραμονή πρωτοχρονιάς βρεθήκαμε με την κεφάτη παρέα μας στις στοές Μοδιάνο στη Σαλονίκη, με διάφορα περιφερόμενα μουσικά σχήματα και με τον οίνο να ρέει άφθονος... Έπειτα πήγαμε στο Μικρόπολις και μετά καταλήξαμε με κρασιά παραμάσχαλα στον ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ στην Αγγελάκη να αλλάζουμε το χρόνο με τους απολυμένους εργαζόμενους ανταποκρινόμενοι στο ανοιχτό κάλεσμα που είχαν κάνει. Εκεί συγκινήθηκα σε κάποια φάση με τα τραγούδια των εργαζομένων, αλλά το έκρυψα επιμελώς για να μη χαλάσει η φήμη μου ότι είμαι σκληρός σαν ατσάλι! Μετά τα μεσάνυχτα πήγαμε σε ένα Σενεγαλέζικο πάρτυ στο στέκι μεταναστών όπου κουνηθήκαμε σε κεφάτους ρυθμούς και μετά στην Αποθήκη Γ στο λιμάνι όπου είχε ζωντανή μουσική και πλήθος κόσμου. Μετά αποχαιρετιστήκαμε, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το μεσημεριανό τραπέζι της πρωτοχρονιάς και απέμεινα με ένα φιλαράκι να πηγαίνουμε στο Berlin(εκεί με εντόπισε μια μαθήτρια μου! Ως τότε είχα κυκλοφορήσει απαρατήρητος, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας γιατί μου χαλάνε την επιδερμίδα, βλ. επερχόμενο βίντεο από διαδήλωση!) οπότε καταλήξαμε σπίτια μας κατά τις 7 το πρωί, πράγμα που δεν το συνηθίζω τώρα στα γεράματα! Το άλλο μεσημέρι ήμουν καλεσμένος σε ένα σπίτι όπου δεν ήξερα σχεδόν καμία και κανέναν, αλλά ήταν πολύ καλή η παρέα και πέρασα καταπληκτικά!

Να σημειωθεί πάντως ότι αυτή η πρωτοχρονιά είναι μια χρονιά αλλαγών. Συμβολικά ήπια το τελευταίο μου ποτήρι κρασί με τους απολυμένους της ΕΡΤ και έσβησα το τελευταίο μου (μισοαρχινημένο) τσιγάρο (είχα αρχίσει να καπνίζω μερικά πακέτα γιατί δεν ήμουν πολύ καλά) πλάι στο σπίτι που διαμένει η τελευταία γυναίκα που είχα ερωτευτεί, έπειτα φόρεσα το φωτοστέφανο και χάθηκα στα σοκάκια της πόλης.... αφού τα κατάφερα να το ξημερώσω στο Berlin πίνοντας αναψυκτικό και στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι να πίνω νεράκι τότε νομίζω ότι θα τα καταφέρω όλη τη χρονιά να μην ενδώσω στους πειρασμούς!

Στο σημείο αυτό δυστυχώς λόγω έκτακτης υποχρέωσης πρέπει να διακόψω την περιγραφή μου, ξέρω άλλωστε ότι δεν πείθουν άλλο οι δικαιολογίες με τους εξωγήινους...