Ερωτικό κάλεσμα

Έλα κοντά μου, δὲν είμαι ἡ φωτιά.
Τὶς φωτιές τὶς σβήνουν τὰ ποτάμια.
Τὶς πνίγουν οἱ νεροποντές.
Τὶς κυνηγούν οἱ βοριάδες.
Δὲν είμαι, δὲν είμαι ἡ φωτιά.

Έλα κοντά μου δὲν είμαι άνεμος.
Τοὺς άνεμους τοὺς κόβουν τὰ βουνά.
Τοὺς βουβαίνουν τὰ λιοπύρια.
Τοὺς σαρώνουν οἱ κατακλυσμοί.
Δὲν είμαι, δὲν είμαι ὁ άνεμος.

Εγώ δὲν είμαι παρὰ ένας στρατολάτης
ένας αποσταμένος περπατητής
ποὺ ἀκούμπησε στὴ ρίζα μιᾶς ελιάς
ν᾿ ἀκούσει τὸ τραγούδι τῶν γρύλων.
Κι ἂν θέλεις, έλα νὰ τ᾿ ἀκούσουμε μαζί.

Σημείωση: Για όσους δε γνωρίζουν, κατά το παρελθόν το μπλογκ μας δέχτηκε ένα σοβαρό πλήγμα από ομάδα ερωτύλων που αναρτούσαν ρομαντικά ποιήματα, περιγραφές όμορφων ταξιδιών κτλ, βλ. παραπάνω το ποίημα του Λουντέμη, που υπάρχει και μια μελαγχολική μυρουδιά στον αέρα, για μύρισε λίγο καλύτερα... Η ομάδα μας εργάζεται πυρετωδώς για να ανακτήσουμε τον έλεγχο και να επανέλθει το μπλογκ μας στην ευδιαθεσία που του αρμόζει. Γιατί πιστεύουμε άλλωστε ότι ο έρωτας είναι μια γιορτή, ένα πανηγύρι, ένας ξέφρενος χορός και όχι μια μιζέρια, μια κατάθλιψη, μια στεναχώρια. Είμαστε ερωτευμένοι με τη ζωή πάνω από όλα! Προς το παρόν καταφέραμε να αλλάξουμε τη φωτογραφία που είχε αυτή η ανάρτηση και να βάλουμε τον Αρκά. Και είμαστε αποφασισμένοι. Θα νικήσουμε...