Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αμαζόνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αμαζόνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

H Μoνομαχία!


Η συγγραφική μας ομάδα έδωσε άλλη μια ένδοξη μάχη και αυτό το σαββατοκύριακο.... αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή (τι πρωτότυπο ε???). Την Παρασκευή, μας αιφνιδίασε μια αμαζόνα από το τάγμα στα Ιωάννινα και ήρθε να μονομαχήσουμε. Από την αρχή ήταν μαζί μου "τοίχο-τοίχο", έτσι λένε την ταβερνούλα που πήγαμε δηλαδή!(τυχαίο??? δε νομίζω...). Εκεί διαγωνιστήκαμε στο φαγητό και στην οινοποσία, σε αυτό το μέρος πρώτη φορά καταφέρνω να φάω τόσο πολύ... μετά βέβαια η μάχη συνεχίστηκε σπίτι μου, όπου η πολεμίστρια είχε άλλα πράγματα στο μυαλό της (άγριο σεξ!), ενώ εμείς το μόνο που αναζητούμε είναι η αγνή φιλία... οπότε δώσαμε μάχη σώμα με σώμα και καταφέραμε να αντισταθούμε και να παραμείνουμε αγνοί όπως (σχεδόν)πάντα! Την επόμενη μέρα η μάχη δόθηκε εκτός έδρας, στο χώρο της Πρίγκηπος, το αγαπημένο μας καφέ-μπαρ. Εκεί το ουίσκι μετατράπηκε σε μπουκάλι κρασί (άλλο ένα θαύμα, μέγας είσαι κύριε...) με συνοδευόμενες πιατέλες με μεζέδες... τελικά ο αγώνας έληξε ισόπαλος, και επιστρέψαμε σπίτι όπου κρατήθηκε φρόνιμος ο αμαζονοκυνηγός που κρύβουμε μέσα μας!
Τέλος, την Κυριακή είχαμε συνάντηση στο ΔΠΘ με συντρόφους μαθηματικούς με όμορφες συζητήσεις, που συνεχίστηκαν στην ταβερνούλα και διαπρέψαμε στην κραιπάλη...Σήμερα όμως, έχουμε ξαναφορέσει το φωτοστέφανο και επανήλθαμε στους συνηθισμένους ρυθμούς της καθημερινότητας!

Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2014

Ο χρόνος είναι μια παραίσθηση...

Δυστυχώς ο ΟΣΕ δε συμφωνεί μαζί μου ότι ο χρόνος είναι μια παραίσθηση και ξεκίνησε το Κυριακάτικο δρομολόγιο του στις 05:13 όπως προβλεπόταν, και εγώ εκείνη την ώρα βρισκόμουν στο κρεβάτι και έβλεπα έναν ακόμα από τους εφιάλτες που με κατατρέχουν τα τελευταία χρόνια, όπου γυμνές αμαζόνες με καταδιώκουν...

Δυστυχώς έχασα το ταξίδι-αστραπή που είχα κλείσει για Αθήνα, και πήρα απουσία από το γάμο του Στρατηγού και (κυρίως) από το ολονύχτιο γλέντι που επακολούθησε. Νομίζω ότι φτηνές δικαιολογίες ότι το ρολόι μου  λειτουργεί με ώρα Αγγλίας είτε ότι με απήγαγαν εξωγήινοι για αυτό και έχασα το τρένο, μάλλον δεν πείθουν και τόσο τρομερά πολύ!

Ας είμαστε θετικοί όμως, always looking on the bright side of life όπως λένε και οι φίλοι μας οι Monty Pythons. Το θετικό λοιπόν της ιστορίας είναι ότι είχα μια όμορφη και ξεκούραστη Κυριακή που ξεκίνησε με καφεδάκι και εφημεριδούλα με θέα τη Ροτόντα και τελείωσε με τσαγάκι και καλή παρέα στην Πρίγκηπος.

 

...τα λόγια σου τα πήρε ο Βαρδάρης
τα σκόρπισε στης πόλης τα στενά
Σάββατο βράδυ και λες ότι υπάρχεις
ζηλεύω τη ΠΡΙΓΚΗΠΟ που σε κρατά.