Νέα από το μέτωπο!

Το αγαπητό μας αναγνωστικό κοινό μας έχει χάσει λιγάκι, γιατί συνεχίζονται εντατικά οι έρευνες μας στην εύρεση του νοήματος της ζωής, του σύμπαντος και των πάντων... οι έρευνες μας θα επικεντρωθούν τις επόμενες μέρες στην Πόλη του Φωτός, το Παρίσι των Βαλκανίων, την κοιτίδα πολιτισμού... ξέρετε λοιπόν που θα με βρείτε! Κοπάδια ολόκληρα περιμένουν την επιστροφή μου στους άγιους αυτούς τόπους, και ο Σοφός Προφήτης θα είναι εκεί με τις άπιστες και αμαρτωλές στις οποίες διδάσκει τη μοναδική αλήθεια της θρησκείας μας (ότι όλοι οι άλλοι λένε ψέματα!!!). Κατά τα άλλα ετοιμαζόμαστε για το επόμενο ταξίδι μας στα Βαλκάνια, στο Βελιγράδι! Αναχωρούμε την Τρίτη, με το τρένο! Έχουμε κλείσει για να μείνουμε σε ένα πλωτό hostel, μέσα στο Δούναβη!!! Περισσότερα λοιπόν στο κοντινό μέλλον, μπορείτε να αρχίσετε να τρώτε τα νυχάκια σας λοιπόν όλο αγωνία...

Ο μικρός εξερευνητής!

Επανέρχομαι λοιπόν, με μια σύντομη ενημέρωση για το ταξίδι στη Βουλγαρία! Ταξιδεύαμε με λεωφορείο, συντροφιά με μαθηματικές εργασίες, οπότε πέρασε η ώρα γρήγορα. Ο μέσος όρος ηλικίας των επιβατών εκτιμώ ότι ήταν γύρω στα 140! Στη Σόφια πρόλαβα και έκανα έναν περίπατο στο κέντρο της πόλης, μα δεν κυκλοφόρησα το βράδυ γιατί οι δρόμοι είχαν ερημώσει και φοβόμουνα μη με αποπλανήσει καμιά Βουλγάρα και βρεθώ να επιστρέφω στην Ελλάδα μαζί με τα πέντε μας παιδιά! (μη μας τη σπάτε εσείς οι λογικοί που θα σπεύσετε να συμπληρώσετε ότι μέσα σε τρεις ημέρες δε γεννάνε ούτε τα κουνέλια πέντε παιδιά!).  Πάντως η πόλη ήταν γεμάτη με στοιχηματαζίδικα, καζίνα, μέρη που μπορείς να αγοράσεις καφέ στο χέρι και τέλος είχε διάφορα... πως τα λέτε εσείς οι νέοι... διάφορα κωλάδικα! Η συγγραφική μας ομάδα επωφελήθηκε από την κατάσταση και...έπινε καθημερινά αμέτρητους καφέδες!

Το ξενοδοχείο που μέναμε ήταν πολύ καλό και κατά την παραμονή μας είχαμε δωρεάν ημιδιατροφή (είμαστε φανατικοί του τζάμπα!), προσπαθήσαμε βέβαια να συγκρατηθούμε (όσο μπορέσαμε ε!) στο πολύ φαγητό! Κυριακή βραδάκι είχε λοιπόν κρασάκι  στο καφέ του ξενοδοχείου, συνοδεία από μουσική βιολί και πιάνο, που έπαιζαν δυο κοπέλες. Ήμουν ο μόνος που χειροκροτούσε μετά το τέλος κάθε κομματιού, μα ούτε που μου πέρασε από το μυαλό να κάνω ανήθικες προτάσεις στη Βουλγάρα με το βιολί, ξανθό μακρύ μαλλί, μοβ φουστανάκι, κορμί θανατηφόρο... εγώ απλώς διάβαζα τα μαθηματικά μου, την ψυχολογία μου, και τέλος μετά το τέταρτο ποτήρι απλώς έκανα ότι έγραφα σοβαρά πράγματα ενώ έγραφα τις δαιμόνιες σκέψεις μου στο σημειωματάριο μου!

Δευτέρα πήγα τον πρωινό μου περίπατο, είδα το σταθμό των τρένων και λεωφορείων της πόλης και μετά περιηγήθηκα σε διάφορα σοκάκια της πόλης. Μετά επιστροφή στο ξενοδοχείο και ταξίδι στη Φιλιππούπολη, συντροφιά με δυο νεαρές (για τα δεδομένα του λεωφορείου θα έλεγα ότι ήταν πιπίνια!), τη μία τη συμπαθήσαμε από την αρχή και εκτιμά το έμπειρο μάτι μας ότι είναι γύρω στα 38 χρονών και 5 μηνών! Η ιστορία θα δείξει ότι ανταλλάξαμε τηλέφωνα και όρκο αιώνιας φιλίας! (Υπάρχουν ντοκουμέντα-φωτογραφίες που είμαστε οι δυο μας, λένε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες τις οποίες εμείς φυσικά διαψεύδουμε!)

Η Φιλιππούπολη ήταν καταπληκτική... πήγαμε αρχικά στην παλιά πόλη και είναι απίστευτα γραφική και μετά στο μοντέρνο κέντρο που είναι επίσης πανέμορφα με όμορφα χρωματιστά κτίρια. Καταλήξαμε να ρωτάμε έναν Βούλγαρο στο γραφείο τουρισμού και να μας προτείνει που να πάμε για φαγητό. Φάγαμε 3 άτομα μέχρι τελικής πτώσεως μαζί με ένα μπουκάλι τοπικό κρασί (όλα τα μοιραζόμασταν, για να δοκιμάσουμε διάφορες γεύσεις) και μας βγήκε γύρω στα 7 ευρώ το άτομο (το αντίστοιχο στο τοπικό νόμισμα). Πέραν του φαγητού όμως, οι τιμές στα προϊόντα δε νομίζω ότι διαφέρουν ιδιαίτερα από αυτές της Ελλάδας. Ήταν πανέμορφο εστιατόριο, αρκετά γραφικό.

Τρίτη μέρα είχαμε ξενάγηση σε μέρη της Σόφιας ξανά, και μετά επιστροφή στη Σαλονίκη. Δείξαμε αυτοσυγκράτηση και δεν ξεράσαμε στην τσέπη από το μπουφάν του ξεναγού μας, παρότι μας έλεγε διάφορες παπαριές (για τις ανασκαφές στην Αμφίπολη, για τον Σαμαρά, τη Δούρου και άλλα άσχετα που ποτέ δεν του ζήτησα να μου πει).

Επιστροφή λοιπόν στην όμορφη Θεσσαλονίκη, και είμαστε έτοιμοι για νέες περιπέτειες... Παρακάτω παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες από τα αξιοθέατα της Σόφιας, συγκεκριμένα τη Μις Φιλανδία, Μις Σλοβενία και τα άλλα κορίτσια, που επέμεναν να βγουν φωτογραφίες μαζί μου παρότι εγώ αποφεύγω τη δημοσιότητα. Τελικά η εσωτερική λογοκρισία δεν μας επέτρεψε να βάλουμε φωτογραφίες δικές μας, μόνο τα κορίτσια...(Βέβαια κάποιοι κακοπροαίρετο αμφιβάλλουν ότι είναι...κορίτσια!)

Βαλκάνια Ι

Η συγγραφική μας ομάδα, πάντα πρόθυμη για το καλό, σκοπεύει να συσφίξει τις σχέσεις της Ελλάδας με τη Βουλγαρία με ένα τριήμερο διπλωματικό ταξίδι που θα κάνει 26-28 του Οκτώβρη. Το φανατικό μας αναγνωστικό κοινό ας παραμείνει σε θέση αναμονής, από βδομάδα θα έχουμε εκτενή ενημέρωση με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες... η εξερεύνηση των Βαλκανίων αρχίζει, θα πάμε σε μέρη που δεν πάτησε (σχεδόν) κανένας και καμία πιο πριν, εγώ και ο Αμούνδσεν (οι κακές γλώσσες βέβαια θα έλεγαν ότι η κυνηγετική περίοδος μόλις αρχίζει, αλλά κάποιες πιο κακές θα διαφωνούσαν και θα έλεγαν ότι δε σταμάτησε ποτέ!!!). Πέρα όμως από την παπαρολογία (στην οποία η ομάδα μας ειδικεύεται!) να πούμε ότι σκοπεύουμε να ανακαλύψουμε όμορφα μέρη, νέα φαγητά και ποτά και πηγαίνουμε γιατί γνωρίζουμε καλά ότι κάθε ταξίδι είναι μοναδικό...πηγαίνουμε μόνοι μα ετοιμοπόλεμοι!

Θεσσαλονίκη Γιάννενα, με δυο παπούτσια πάνινα!

Η συγγραφική μας ομάδα είναι έτοιμη για ένα ακόμα ταξίδι, στα όμορφα Γιάννενα! Πάμε σε ένα διαγαλαξιακό συνέδριο και με την ευκαιρία θα συναντήσουμε και μια γήινη φίλη μας. Γνωριστήκαμε στην Κύπρο, μα με μια φιλική χειρονομία (κεφαλοκλείδωμα) μας είχε πείσει τότε ότι καλύτερα να μην της κάνουμε ανήθικες προτάσεις (βέβαια ούτε που πέρασαν από το μυαλό μας ούτως ή άλλως!). Αν λοιπόν, όπως μας λέει, δεν την έχουνε απαγάγει τίποτα εξωγήινες μορφές μπουζουξίδων (αυτοί που παίζουνε Καζαντζίδη μέχρι το θύμα να πλαντάξει από το κλάμα!) τότε θα τα π(ι)ούμε από κοντά, εμείς θα πίνουμε πορτοκαλαδίτσα βέβαια (συνεχίζουμε δυναμικά την αποχή μας από το αλκοόλ, αλλά όχι από τις ακολασίες γενικότερα, μη σχηματίζετε λάθος εικόνα δηλαδή!), αυτή όμως έχει μια καλή σχέση με τα...ξίδια, που λένε και οι νέες! Γιάννενα σου ερχόμαστε, αέρααααααααα!!!

Ο χρόνος είναι μια παραίσθηση...

Δυστυχώς ο ΟΣΕ δε συμφωνεί μαζί μου ότι ο χρόνος είναι μια παραίσθηση και ξεκίνησε το Κυριακάτικο δρομολόγιο του στις 05:13 όπως προβλεπόταν, και εγώ εκείνη την ώρα βρισκόμουν στο κρεβάτι και έβλεπα έναν ακόμα από τους εφιάλτες που με κατατρέχουν τα τελευταία χρόνια, όπου γυμνές αμαζόνες με καταδιώκουν...

Δυστυχώς έχασα το ταξίδι-αστραπή που είχα κλείσει για Αθήνα, και πήρα απουσία από το γάμο του Στρατηγού και (κυρίως) από το ολονύχτιο γλέντι που επακολούθησε. Νομίζω ότι φτηνές δικαιολογίες ότι το ρολόι μου  λειτουργεί με ώρα Αγγλίας είτε ότι με απήγαγαν εξωγήινοι για αυτό και έχασα το τρένο, μάλλον δεν πείθουν και τόσο τρομερά πολύ!

Ας είμαστε θετικοί όμως, always looking on the bright side of life όπως λένε και οι φίλοι μας οι Monty Pythons. Το θετικό λοιπόν της ιστορίας είναι ότι είχα μια όμορφη και ξεκούραστη Κυριακή που ξεκίνησε με καφεδάκι και εφημεριδούλα με θέα τη Ροτόντα και τελείωσε με τσαγάκι και καλή παρέα στην Πρίγκηπος.

 

...τα λόγια σου τα πήρε ο Βαρδάρης

τα σκόρπισε στης πόλης τα στενά

Σάββατο βράδυ και λες ότι υπάρχεις

ζηλεύω τη ΠΡΙΓΚΗΠΟ που σε κρατά.