Ρώμη!

Το τελευταίο ταξίδι της συγγραφικής μας ομάδας ήταν στην αιώνια πόλη, τη Ρώμη. Φεύγαμε Δευτέρα 06/06 με φτηνή πτήση και επιστρέψαμε την Παρασκευή 10/06 το πρωί, είχαμε λοιπόν τέσσερις γεμάτες μέρες εκεί. Είδαμε και γευτήκαμε διάφορα, περάσαμε καταπληκτικά! Ήπιαμε καπουτσίνο, αμερικάνο, λούνγκο, ριστρέτο (όλα αυτά έχουν να κάνουν με εσπρέσο), φάγαμε πίτσα, σπαγκέτι μπολονεζ, σπαγκετι τοπική συνταγή, και πίναμε νερό που υπήρχε παντού να ρέει άφθονο στην πόλη.
Το ξενοδοχείο ήταν αρκετά καλό, θα μπορούσα να πω απλά αν ήμουν Λάκων, αλλά εγώ θα προσθέσω ότι ήταν σε καλή τιμή και προσέφερε μια άνετη διαβίωση, ήταν ευρύχωρο(με μεγάλο κρεβάτι ε!), είχε ντουζ(συμπεριλάμβανε και πλαστικά παπάκια) με πετσέτες και σαπούνια και Τούρκο για να σου κάνει μασάζ(εντάξει, ας βάλω και λίγη σάλτσα!), ήταν καθαρό, είχε ανεμιστήρα (είχε πολύ ζέστη η αλήθεια), ψυγείο και ήταν κοντά στο σταθμό τρένων, του μετρό και το ιστορικό κέντρο.
Την πρώτη μέρα, αφού βρήκαμε το ξενοδοχείο μας  σχετικά εύκολα (είχαμε χάρτη, γιατί αλλιώς εγώ ακόμα θα έψαχνα να το βρω!) κάναμε μια μεγάλη βόλτα στην πόλη, περιπλανηθήκαμε σε πλατείες και σοκάκια.  Για παράδειγμα ενδεικτικά αναφέρω ότι είδαμε την πιάτσα Ναβόνα, Πιάτσα ντι Σπάνια, το Πάνθεον και την Πιάτσα του Μπαρμπαστάθη (από όπου πήραμε και καλό φρεσκοκομμένο καφέ για το σπίτι). Την επόμενη μέρα πήγαμε στην αρχαία αγορά, είδαμε το Κολο-σσαίο(καθότι λάτρεις του είδους!), την Αψίδα του Κωστάκη, το λόφο Παλατίνο, τις θέρμες του Διοκλητιανού κτλ, την Τετάρτη πήγαμε στο Βατικανό και είδαμε μερικά θαύματα τέχνης, το Κάμπο ντι Φιόρι κτλ ενώ την Πέμπτη κάτσαμε αρκετή ώρα σε ένα μεγάλο δάσος στα πέριξ του κέντρου. Μεταξύ των άλλων που είδαμε είναι η Πιάτσα ρεπούμπλικα, η Σάντα Μαρία ντε λα Βιτόρια, τη Φοντάντα ντελ Τριτόνε, Πιάτσα ντελ Πόπολο, Παλάτι δεν Εξποζιτιον, Φάρο Τριάνο και άλλα πολλά. Φυσικά περπατήσαμε πολύ, σε βαθμό που στο τέλος σκεφτόμασταν να επιστρέψουμε στη Σαλονίκη με τα πόδια! Τελευταία μέρα φύγαμε με το τελεύταιο λεοφορείο για το αεροδρόμιο όπου κοιμηθήκαμε μιας και πετούσαμε νωρίς το πρωί της Παρασκευής. Πέρασε στιγμιαία από το δαιμόνιο μυαλό μας να κοιμηθούμε επάνω στο πεντακάθαρο (κατά τα άλλα, αφού τουλάχιστον μπροστά στα μάτια μας δεν το κατούρησε κανένα ζωντανό, εκτός από δυο περαστικά κουτάβια, μια αδέσποτη γατούλα, ένας πάνθηρας και μια λεοπάρδαλη στο ζωολογικό κήπο) σακίδιο μας για μαξιλάρι, αλλά τελικά κάναμε την καρδιά μας πέτρα και κοιμηθήκαμε επάνω σε μια υφασμάτινη σακούλα με άπλυτα  τα οποία όταν επιστρέψαμε τα πετάξαμε στην αυλή, τα βάλαμε φωτιά και χορέψαμε το χορό της βροχής από γύρω τους!
Αυτά τα λίγα εν συντομία, γιατί όπως γνωρίζετε το Λακωνίζειν μας χαρακτηρίζει... σχεδόν πάντα! Ενδεχομένως θα επανέλθουμε, ως τότε παραμένουμε ετοιμοπόλεμοι και ετοιμοπόλεμες!

Camping στο Χορευτό

Αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες, ξέρω κάποιους δύσπιστους που δεν πείστηκαν από την τελευταία μου δικαιολογία (Μάης 2011, πως περνά ο χρόνος...) ότι δεν έχω κάνει αναρτήσεις επειδή με απήγαγαν εξωγήινες μορφές μπουζουξήδων που μου παίζανε κομμάτια του Καζαντζίδη μέχρι να πλαντάξω στο κλάμα, οπότε μετά από μια μακρά περίοδο βαθιάς περισυλλογής (για το νόημα της ζωής του σύμπαντος και των πάντων) αποφάσισα να επιστρέψω στο χώρο του blogging με μια φρέσκια-φρέσκια(σχετικά) ανάρτηση, που μοσχοβολά αέρα Πηλίου! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή (τι πρωτότυπο ε???).

Στα τέλη του Ιούλη, μαζί με δυο φιλαράκια από την Πόλη του Φωτός (αυτή η μυθική πόλη που λόγω σκευωρίας σημειώνεται μόνο με μια μικρή βουλίτσα στο χάρτη της ελλάδας), ξεκινήσαμε για το camping που διοργάνωνε το Νέο Αριστερό Ρεύμα (Ν.Α.Ρ.) στο Χορευτό Πηλίου. Να σημειωθεί ότι ο εν λόγω πολιτικός χώρος θα λάβει υπόσταση σαν κόμμα εντός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και φήμες παρουσιάζουνε το νέο του όνομα ότι θα είναι ...Σύγχρονο Κομμουνιστικό Αριστερό Ρεύμα (ΣΥ.ΚΟΜ.Α.Ρ.!!! ένα όνομα που το εμπνεύστηκε ένας μεγάλος ποιητής φίλος μου )

Η τοποθεσία ήταν μαγευτική (καλά δεν τα λέω συντρόφια?) και μάλιστα προσφερόταν σε ορισμένα μέρη και για γυμνισμό, όχι ότι με ενδιαφέρει εμένα απλά για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Το camping ήταν αυτοοργανωμένο και για παράδειγμα υπήρχαν διάφορες βάρδιες για καθαρισμό τουαλέτας, (αυτό το χόμπι που τόσο εξάσκησα στον ελληνικό στρατό!) ώστε παρότι δε θα έλεγε κανείς ότι ντρεπόσουνα να μπείς από την τρομερή καθαριότητα ωστόσο δε χρειαζόσουν πριν μπείς να είσαι εφοδιασμένος με αντιασφυξιογόνο μάσκα και στολή για επεξεργασία ραδιενεργών ουσιών! Αυτό που χαρακτήρισε τις διακοπές μου αυτές ήταν η ηρεμία, οι ατελείωτες παρτίδες σκάκι και γενικώς τα ξύναμε όλη μέρα, που λένε και οι νέοι! Μερικά βράδια ξύπνησε μέσα μου και ο περίφημος Σάλ(τ)σα Κινγκ και χόρεψα λιγάκι εκεί στο Χορευτό, με είδαν και μαθητές μου αλλά τεσπα.

Δε θα μπω σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, θα κλείσω με μια σύντομη (όσο γίνεται να γίνει σύντομη μια τέτοια ιστορία, βλ παρακάτω) αφήγηση για την ιστορία ενός εσπρέσσο φρέντο, μια ιστορία που ρίχνει τόνους λάσπης στα της εύρυθμης λειτουργίας του camping...

Όλα ξεκινήσαν ένα πρωινό που είδα την ανατολή του ήλιου μέσα από τη θάλασσα, μια καταπληκτική εικόνα. Αργότερα το πρωί, μετά που κοιμήθηκα για περίπου 2 ωρίτσες, πήγα να πάρω τον καφεδάκο μου. Περίμενα καρτερικά στη μεγάλη ουρά έξω από το κυλικείο, γιατί δε θέλησα να προσπεράσω την ουρά και να μπώ από μέσα να παραγγείλω τον εσπρέσσο μου. Τελικά όμως, όταν έφτασε η σειρά μου, μού είπανε ότι έπρεπε να πάω να πάρω από μέσα στον καφέ μου περιμένοντας σε μια άλλη ουρά και ότι για τυπικούς λόγους δε μπορούσε αυτή να μου κάνει τον καφέ μου.

Περίμενα λοιπόν και στη νέα ουρά ώσπου επιτέλους έφτασε η σειρά μου. Οι θεοί όμως είχανε στίσει σκευωρία εκείνη τη μέρα και όταν ήρθε η σειρά μου ήρθε και η ώρα να γίνει αλλαγή βάρδιας στο κυλικείο! Τους είπα που περίμενα για τόση ώρα και μου είπανε να παώ να τους πω από έξω να μου κάνουνε τον καφέ αλλά τελικά όταν το έκανα αυτό τότε με έδιωξαν και μου είπανε να ξαναπάω μετά την αλλαγή βάρδιας.

Δεν πειράζει, σκέφτηκα τον μάταιο κόσμο στον οποίο ζούμε κτλ κτλ, οπότε έκανα υπομονή ώσπου να γίνει η αλλαγή βάρδιας και να ξαναπεριμένω στην ουρά, μέσα αυτή τη φορά στο κυλικείο. Όσο εγώ περίμενα βέβαια έκαναν εσπρέσο σε παιδιά που ήταν στην ουρά έξω(ενώ εμένα μου είχανε πεί να πάρω τον πούλο και να περιμένω εντός. Επίσης ήρθε εντός και ένας παπάρας που έπρεπε να περιμένει στην ουρά έξω, αλλά μια χαρά τον βολέψανε αυτόν).Την ώρα που έφτασε η σειρά μου, οι θεοί συνεχίζαν να το διασκεδάζουν και τυχαίνει λοιπόν εκείνη τη στιγμή να κοπεί το ρεύμα στην καφετιέρα....περίμενα για ώρα αλλά το ρεύμα δεν έλεγε να έρθει και εγώ νικημένος πήγα στη σκηνούλα μου να πάρω έναν υπνάκο και να χαλαρώσω λιγάκι γιατί τα νεύρα μου είχανε αρχίσει να τεντώνονται σαν χορδές κοντραμπάσο!

Το μεσημεράκι, έχοντας αποφασίσει ότι θα κάνω οσηδήποτε υπομονή χρειαστεί χωρίς να παραπονεθώ, πήγα ξανά στην ουρά. Αλλά για κακή μου τύχη, δεν μπορούσε η κοπέλα που είχε βάρδια να λειτουργήσει το μηχάνημα...

Να μην τα πολυλογώ, μετά από πολλές απόπειρες τελικά βρήκε μιαν άκρη με το μηχάνημα, ή έτσι τουλάχιστον νόμιζε γιατί ο καφές που μου έκανε ήταν τελείως νεροζούμι και αν τον εντάσαμε στην κατηγορία εσπρεσσο τότε για τον Ιταλικό λαό αυτό θα ήταν αιτία πολέμου...

Πολύ ευγενικά της είπα ότι δεν είναι ακριβώς αυτό που ήθελα ο καφές που μου έκανε και μετά κατά έναν απίστευτο τρόπο ξαφνικά μου έκαναν ένα εσπρεσσο, τον οποίο όταν έπιασα στα χέρια μου σκέφτηκα να περπατώ σαν να κρατώ ένα πολύτιμο αντικείμενο γιατί πίστευα ότι ήμουν τόσο γκαντέμης που όλο και θα μου βάζανε καμιά τρικλοποδιά και θα χρειαζόταν να περιμένω για άλλη μια μέρα για να παραγγείλω ένα εσπρεσσο, αυτόν που οι άλλοι σύντροφοι(μαζί και γώ η αλήθεια) μπορούσαν να έχουνε συνήθως μέσα σε δυο λεπτάκια!

Μην ψάχνετε πάντως για κανα ηθικό δίδαγμα, δεν πρόκειται να κάνω τον έξυπνο τώρα μετά από τόση κακοτυχία σε εκείνη τη μέρα!Υπάρχουνε και άλλες αξιομνημόνευτες ιστορίες κατά την εκεί παραμονή μας (πχ με εμένα να αρχίζω να τρέχω όταν εντόπισα στον ορίζοντα ένα σουβλατζίδικο όπου θα μπορούσα να πάρω μια ρετσίνα!), αλλά αρκετή ώρα κάθισα στον υπολογιστή γράφοντας και η επιστημη μας περιμένει!