Φάε το κερασάκι!

Σταυρόλεξο!

 
Το επιτελείο μου επέλεξε να κάνει για κουρασμένα παλικάρια και λεβέντισες αναγνώστες/αναγνώστριες του ένα εύκολο σταυρόλεξο για να μην σας κουράσουμε πολύ, καθόλου για την ακρίβεια. Είναι το ευκολότερο σταυρόλεξο που αποτελείται από μια (1) μονάχα λέξη και μάλιστα είναι με τρία (3) γράμματα και σας δίνουμε και το τελευταίο!

Η ερώτηση είναι: "Βοηθάει την επικοινωνία"...τρία γράμματα και το τελευταίο γράμμα είναι Ξ.

Περιμένουμε λοιπόν την απάντησή σας στα σχόλια και στο τέλος οι στατιστικοί (που δε χάνουνε ευκαιρία να μας μετατρέψουν σε αριθμούς οι οποίοι αριθμοί συχνά είναι καλά μαγειρεμένοι από ειδικούς σεφ στο μαγειρείο των κομμάτων) θα μπούνε στο παιχνίδι για να μας πούνε τα συμπεράσματα τους για το αναγνωστικό μας κοινό.

Πάρτε λοιπόν στάση σκέψης, οκλαδόν σε στάση γιόγκα είτε με μολύβι στερεωμένο στο αυτί (όχι μέσα στο αυτί, ζώον!) και ξύσιμο του κεφαλιού με αργές νωχελικές κινήσεις, και αρχίστε τη δουλειά. Σε βλέπω αφού το θέλεις, σπεύσε να απαντήσεις...

_ _ Ξ

Πίπες, βυζιά και κώλοι...

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε, εγώ και το επιτελείο μου, να ενημερώσουμε το φανατικό αναγνωστικό μας κοινό ότι οι διάφορες αναρτήσεις αυτής της σελίδας θα υποστούν κάποιες ανεπαίσθητες αλλαγές, μην τρομάξετε επομένως! Πιο συγκεκριμένα, στην απέλπιδα προσπάθεια μας να προσελκύσουμε περισσότερους αναγνώστες (που άθελα τους να πέφτουν στο μπλογκ μας μέσα από τα ψαχτήρια του διαδικτύου),  αποφασίσαμε να βάλουμε ετικέτες στις αναρτήσεις μας που να περιλαμβάνουν λέξεις όπως...πίπες, βυζιά, κώλους, μουνιά, γιαγιά (αυτό το τελευταίο ποτέ δεν κατάλαβα πως θα ανεβάσει την αναγνωστικότητα, αλλά για να το λέει ο Δάσκαλος, κάτι θα ξέρει!). Sorry for the inconvenience, που λένε και οι Άγγλοι, κοινώς συμπαθάτε με για το φρασεολόγιο.
Βέβαια η πιθανότητα να διαβάσει το μπλογκ έτσι κάποιος ενδιαφέρον άνθρωπος που ταυτόχρονα ψάχνει για βυζιά και πίπες στο διαδίκτυο είναι σαν την πιθανότητα να βρεις ακουμπισμένη στην καλύβα ενός τυχαίου Εσκιμώου στα βάθη της ανταρκτικής την κριτική του ορθού λόγου του Κάντ, δίπλα στην "τριλογία" (αποτελούμενη από 5 βιβλία!) του Γυρίζοντας τον Γαλαξία με Οτοστόπ, ενώ ο Εσκιμώος να λύνει διαφορικές εξισώσεις δίπλα στη φωτιά! Ωστόσο παραμένουμε αισιόδοξοι, πιστεύουμε στο τυχαίο και το καράβι μας ταξιδεύει με άπειρη απιθανότητα...φύγαμε λοιπόν,  αέραααααααααααααααααααα

Ιώτα, ζωή και κότα!

 

Τώρα μια ανάρτηση για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι... βασικά έχει να κάνει με τα παλιά, την στρατιωτική μου θητεία, αναφέρομαι δηλαδή στα χρόνια του Τρωικού πολέμου τότε που ήμουνα στα στράτευμα ο μοναδικός άοπλος καταδρομέας, κάτι σαν τον Πόντιο Μπρούς Λη!
Βασικά προσπαθώ να αντιγράψω τον δάσκαλο PeachyReek που το μπλογκ του έχει ειδική κατηγορία για τα του στρατού, αλλά το μπλογκ του σε σχέση με το δικό μου είναι Ά Εθνική κατηγορία σε σχέση με ΄Δ Ερασιτεχνική! Το πολεμάμε όμως και μεις οι αρχάριοι οι μπλόγκερς...
Βασικά ήμουνα άοπλος γιατί δύο (2) γιατροί (πνευμονολόγος και νευρολόγος...τα νεύρα μου, ψυχρεμίααααααα!) αποφάνθηκαν ότι είμαι στην περίφημη κατηγορία Ι4 (για την ακρίβεια Ιώτα Τεσσεράμισι, Πέντε Παρά...) δηλαδή άοπλος και όχι μόνο(βλ. παρακάτω!).
Για να το πάρω το χαρτί αυτό χρησιμοποίηση τη γνωριμία μου με τον Χάρο(όχι τον Χάρη, μην μπερδεύεστε με αυτή τη μυθική μορφή στην Πόλη του Φωτός, πού έχει προ πολλού σταματήσει να σκέφτεται, για να μην κάνει ρυτίδες!!!), που είχαμε δώσει ένα ραντεβού όταν ήμουν δεκαοκτάρης, τον πλησίασα μα τελικά έστριψα στη γωνία(τον αιφνιδίασα ε!) και τον έστησα κανονικά στο ραντεβού μας!
Να σημειωθεί ότι δεν έχω κάνει χρήση καμιάς άλλης γνωριμίας ούτε και ποτέ έβαλα μέσον, το μαγικό χαρτί των γιατρών μου αρκούσε! Πιο συγκεκριμένα το χαρτί έλεγε ρητά ότι απαγορεύεται ή δέον να αποφεύγω τα εξής:

1. Πορείες
2. Ασκήσεις
3. Φρουρά
4. Σωματική αγωγή
5. Ασκήσεις ακριβείας
6. Βολές
7. Βαριά χειρωνακτική εργασία
8. Παρατεταμένη ορθοστασία
9. Μαγειρεία

Επιπρόσθετα,

1. Αποφυγή αϋπνίας
2. Αποφυγή νυκτερινής υπηρεσίας
3. Αποφυγή εργασίας σε ηλ. υπολογιστή
4. Αποφυγή έκθεσης στον ήλιο
5. Αποφυγή ψυχοσωματικού στρες

Όπως έλεγα χαρακτηριστικά εκείνη την περίοδο, "το μόνο που μου επιτρέπεται είναι να αναπνέω, και αυτό...με δική μου ευθύνη!"

Στην θητεία μου στην αρχή πέρασα μια δύσκολη φάση στη Σπάρτη, ένας σύγχρονος Λεωνίδας και μοιραζόμουν καμιά δεκαριά τουαλέτες από κοινού με τους 1500 συμπολεμιστές μου(δηλαδή αντιστοιχούσε περίπου μια σε κάθε 150 από εμάς!). Οι εν λόγω τουαλέτες ήταν σχεδιασμένες από επιστημονικό προσωπικό της NASA (μιλάμε για διαστημικές τουαλέτες) για αυτό τον λόγο και οι περισσότερες  είχαν διάφορα σπασίματα, σε καλά σχεδιασμένα σημεία ώστε να αερίζονται να μπορεί κανείς να βλέπεις άνετα τον στρατιώτη που χέζει για να μη νιώθει μόνος μα και για θέμα ασφάλειας(αν πάθαινες καμιά ανακοπή από τις μυρωδιές, κατευθείαν θα σε βλέπανε!). Επίσης με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται το να αυνανίζονται εκεί αντί να τα ξύνουν οι θαρραλέοι πολεμιστές, αν και για να κατάφερνε κανείς να έχει σηκωμάρες σε ένα τέτοιο μέρος όπως το στρατόπεδο εκπαίδευσης στη Σπάρτη πρέπει να είχε καταναλώσει καμιά χούφτα βιάγκρα για πρωινό, με καρύδια και μέλι, και να είχε αχαλίνωτη φαντασία! Εκεί λοιπόν πρωτογνωρίστικα με την "Καλλιόπη", με την οποία διατήρησα στενές σχέσεις ως το τέλος της θητείας μου!
Θυμάμαι όταν μια φορά μας ανάγκασαν σαν πρόβατα να πάμε σε ένα εκκλησάκι (ναι, υπήρχε και εκεί ένα!) εγώ αντέδρασα και ζήτησα να εξαιρεθούμε όσοι άθεοι και αλλόθρησκοι το επιθυμούσαμε. Τότε ο αξιωματικός (ένα εικοσάχρονο τσουτσέκι, που απολάμβανε την εξουσία που του έδινε το σύστημα... ένας από αυτούς που μετά την επανάσταση θα είναι από τους πρώτους στην ουρά για το μαστίγωμα!) βροντοφώναξε με ειρωνικό ύφος όσοι δεν θέλουμε να παραμείνουμε έξω από την εκκλησία να πάμε να καθαρίσουμε καμιά χέστρα! Μα ούτως ή άλλως αυτό κάναμε συνήθως, σκέφτηκα. Αλλά αντί αυτού τόλμησα να του την πω και να εισπράξω την πρώτη μου κράτηση, παρότι τελικά δεν υπάρχει πουθενά καταχωρημένη και τα παιδιά που ήταν στο γραφείο, όπως και όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί και είχαν νοημοσύνη έστω και ελαφρώς μεγαλύτερη από ένα ραδίκι, θεώρησαν ότι είχα δίκιο και δεν μου καταχώρησαν την ποινή στα πρακτικά!
Αυτό βασικά το διαπίστωσα σε κάποια φάση όταν υπηρετούσα στην...ακριτική Έδεσσα, στο πρώτο γραφείο. Εκεί λοιπόν είχα καλές σχέσεις με τον λοχαγό του πρώτου γραφείου (ήταν μερικούς μήνες μικρότερος μου!) ο οποίος μου είπε ότι ήταν λευκό το μητρώο μου. Στην Έδεσσα η πιο κοπιαστική μου εργασία ήταν μεσημεριάτικα να κάθομαι και να κοιτώ τι δείχνουν οι κάμερες που είχανε βάλει χωρίς όμως να έχουνε βγάλει τους σκοπούς που κάναν σκοπιά εκεί που δείχνανε οι κάμερες! Άλλη μια ανούσια λοιπόν εργασία, και η πιο απειλητική κίνηση που είδα όλο τον καιρό μπροστά στις κάμερες ήταν μια ύπουλη σαύρα που επιτέθηκε σε μια αθώα ακρίδα!
Υπήρχανε καθημερινές στιγμές τρέλας, αλλά σταμάτησα σύντομα να κρατώ σημειώσεις στο μπλοκάκι που κουβαλούσα μαζί μου, και έτσι δεν τα κατάφερα να αναδείξω τον όλο παραλογισμό που επικρατεί εκεί. Για περισσότερες ιστορίες λοιπόν ρίξτε καμιά ματιά στον PeachyReek του οποίου η επισκεψιμότητα από σήμερα προφανώς θα ανέβει στα ύψη!

Βραστά καρότα...

 

...Φαντάσου μια φυλακή, όπου οι κρατούμενοι τρώνε κάθε μέρα διαφορετικό φαγητό, μακαρόνια τη Δευτέρα, τυρόπιτα την Τρίτη, φασόλια την Τετάρτη και ούτω καθεξής. Επιπλέον, κάθε Κυριακή, τους φέρνουνε μπουζούκια και γίνεται στο προαύλιο της φυλακής γλέντι μέχρι πρωίας.

Μέχρι που μια μέρα, η διοίκηση της φυλακής συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει σάλιο, τα λεφτά έχουν τελειώσει, και ο μόνος τρόπος για να συνεχίσει να υπάρχει η φυλακή είναι να ταΐζουν τους κρατούμενους βραστά καρότα κάθε μέρα,πρωί-μεσημέρι-βράδυ.

"Μα θα γίνει εξέγερση, κύριε διευθυντά, θα μας λιντσάρουν οι τρόφιμοι,και με το δίκιο τους", λέει ένα τσιράκι στο διευθυντή.

Οπότε τι κάνει ο τελευταίος; Φωνάζει στο γραφείο του δέκα τσάτσους κρατούμενους και τους λέει να αρχίσουν να διαδίδουν ότι η κατάσταση είναι τόσο τραγική, που από την άλλη βδομάδα όλοι οι κρατούμενοι θα τρώνε σκατά, κυριολεκτικά όμως.

Και ότι δεν είναι απλά φήμη, αλλά αναπόφευκτο και δεδομένο,θα ακουμπάς το δίσκο σου στον πάγκο και ο μάγειρας θα σου βάζει μέσα κουράδες, τέλος.

Οι τσάτσοι αρχίζουν λοιπόν να κάνουν την δουλειά τους, το νέο κυκλοφορεί αμέσως παντού και το σοκ φυσικά είναι τεράστιο. Υπάρχουν βέβαια αντιδράσεις, όχι όμως σε πολύ μεγάλο βαθμό, γιατί όσο ο άλλος δεν βλέπει ακόμα τη σβουνιά στο πιάτο του, κάπου μέσα ελπίζει ότιμπορεί και να τη γλιτώσει.

Όσο οι μέρες περνάνε και οι αντιδράσεις ψιλοφουντώνουν, οι τσάτσοι αρχίζουν να παίζουν τεχνηέντως το παιγνίδι της ενοχής: "Εδώ που τα λέμε, βέβαια, καλά να πάθουμε, που θέλαμε και μπουζούκια κάθε Κυριακή,να τα λέμε και όλα".

Κάποιοι λίγοι τρόφιμοι αντιδρούν και λένε ότι εμείς ρε παιδιά δεν γουστάραμε ποτέ μπουζούκια, ούτε ποτέ συμμετείχαμε στο γλέντι. Δεν φτάνει που ανεχόμασταν κάθε Κυριακή βράδυ τα σκυλάδικα σας, πρέπει τώρα να την πληρώσουμε και εμείς μαζί με όλους; Φυσικά, κανείς δεν τους δίνει σημασία.

Προς το τέλος της εβδομάδας, έχει πια επικρατήσει κλίμα μοιρολατρίας,την αντίδραση έχει διαδεχθεί η απάθεια και την απείθεια η αδράνεια. Ο ξεθωριασμένος από τις συνεχείς πλύσεις εγκέφαλος των κρατουμένου είναι έτοιμος πλέον να δεχθεί το χειρότερο, ως δικαιολογημένα αναπόφευκτο.

Και έτσι φτάνει η Κυριακή, και αργό το απόγευμα παίρνει το μικρόφωνο ο διευθυντής και ανακοινώνει: "Κύριοι, σας έχω ευχάριστα νέα. Ύστερα από κοπιώδεις προσπάθειες της διεύθυνσης και εμού προσωπικά, το μενού από αύριο δεν θα είναι σκατά, αλλά βραστά καρότα!!!"

Και από κάτω φυσικά γίνεται της πουτάνας, αγκαλιασμένοι οι κρατούμενοι κλαίνε από χαρά, οι τσάτσοι ξελαρυγγιάζονται "ζήτω ο διευθυντής!", το πλήθος αγάλλεται για το θαύμα της τελευταίας στιγμής...

Άλλη μια αλληγορική (και τόσο επίκαιρη) ιστορία  του αρχηγού, με το ψευδώνυμο Κωστάκη Ανάν, από το βιβλίο του "Βολική Αναισθησία". Η ταυτότητα του παραμένει άγνωστη (μαζί με το επιτελείο μου συνεχίζουμε τις έρευνες εντοπισμού του), γνωρίζουμε μόνο ότι (τριγυρί)ζει στην Αθήνα και χόμπι του είναι η ψηφασκία και η εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη!